673 - پس چه فرقى بين اقتضاى مجزى بودن اوامر ظاهرى و اضطرارى نسبت به اوامر واقعى اوّلى با اقتضاى مجزى بودن اتيان مأمور به هر امر نسبت به خود آن امر مىباشد ؟ ( غايته انّ . . . عن بعض فافهم ) ج : مىفرمايد : دو فرق و اختلاف وجود دارد : الف : در سبب نزاع : يعنى نزاع در مجزى بودن اتيان مأمور به با امر اضطرارى و يا با امر ظاهرى نسبت به امر واقعى اوّلى در اين است كه آيا عقل از دلالت دليل امر اضطرارى يا ظاهرى چنين مىفهمد كه ملازمه وجود دارد بين اتيان مأمور به با امر ظاهرى يا اضطرارى با مجزى بودن اين اتيان از اتيان مأمور به با امر واقعى اوّلى يا عقل چنين ملازمه‌اى را نمىبيند ؟ و حال آنكه عقل اين ملازمه را در مجزى بودن اتيان مأمور به با هريك از اوامر اضطرارى يا با اوامر ظاهرى و يا با اوامر واقعى اوّلى نسبت به امرشان بين اتيان مأمور به به هريك از اوامر را با اجزاء از اوامرشان مىبيند . « 1 » ب : اختلاف در صغروى و كبروى بودن نزاع است . زيرا نزاع در مجزى بودن اتيان مأمور به با امر اضطرارى يا ظاهرى از امر واقعى اوّلى ، صغروى است . « 2 » ولى نزاع در مجزى بودن

--> - مىباشد و اتيان نماز با تيمّم ، مجزى از اتيان نماز با وضوء بوده در وقتى كه اضطرار بر طرف شد و يا عقل چنين عليّت و تاثيرى را از نحوهء دلالت دليل اوامر اضطرارى يا اوامر ظاهرى نسبت به اوامر واقعى اولى نمىبيند . ( 1 ) - يعنى عقل حكم مىكند وقتى مأمور به هريك از اوامر اتيان شد لازمه‌اش اجزاء از اتيان دوباره مأمور به مىباشد . مثلا عقل حكم مىكند اتيان نماز با وضوء در امر واقعى موجب اجزاء از همين امر واقعى اولى كه « أقيموا الصّلاة » بوده مىشود . در نتيجه اتيان دوباره نماز با وضوء لازم نيست . و يا اتيان نماز با تيمّم در امر اضطرارى موجب اجزاء از همين امر اضطرارى كه « فتيمّموا صعيدا طيّبا » بوده مىشود و در نتيجه اتيان دوباره نماز با تيمّم لازم نيست . ( 2 ) - اينكه نزاع در اجزاء اتيان مأمور به به با امر واقعى ثانوى ( اضطرارى ) يا با امر ظاهرى از امر اوّلى